10.23.2016

Philomusi duo carmina ad lectorem Plinianum

     Postquam nouus cursus scholasticus initium ceperit, documenta grapheocratica et opuscula academica onerosa scribere non desii, nam Nouember mensis appropinquat calidus. Etiam anno continenti, deis uolentibus, celebrabuntur et conuentus magistrorum, cui interesse maximo honori mihi erit, et publicum periculum ad inanem cathedram occupandam Gaditanam. Incepta enim et proposita describere debeo de peruestigationibus meis academicis, qua de causa multum Hispanice aliisque linguis hodiernis indago perscruto uestigo, paucum autem tempus subseciuum et otiosum ad Latine legendum scribendumque mihi est. Haec est Academia. At cum lucubrationes meae de rebus Plinianis uersanda sint, occasionem capere hodie decreui ad utrumque opus faciendum, alterum taediosius, alterum iucundius.

    Vobiscum ergo compartiri nunc uolo duo epigrammata, quae forte inueni dum quasdam editiones Plinianas quaerebam. Sic enim frui simul possum pensis academicis et carminibus Latinis, quibus magnopere delector, ne quis dicat propter Academiam nihil discere licere.

      Carminum, quae hodie uobis commendo, auctor est Iacobus Locher, Philomusus quoque uocitatus, forsan uobis notior propter illam 'Stultiferam navem mortalium" olim a Sebastiano Brant Germanicis rhythmis conscriptam et per ipsum Iacobum Locher Latinitati donatam. Etiam ei debetur prima magna editio operum Horatii apud Germanos. In extremo autem tempore aetatis ille, ut apparet, delectatus est opere Plinii Maioris, quem inter Latinos et classicos historiae naturalis conditores unicum quasi Phoenicem in toto orbis curriculo extitisse habebat, utpote qui tot libros insignes et beatissima rerum copia refertos ad communem studiosorum commoditatem elucubrauerit, quamuis homo in negotiis forensibus exercitatissimus fuerit necnon in publicis magistratibus regendis occupatissimus.

        Epigrammata, quae a Philomuso illo composita hic nunc iam appono, in fronte et in calce apparent operis, cui index est Cai Plinii Secundi Nouocomensis Praefatio in naturalem historiam eruditissima atque incomparabilis ad Titum Vespasianum epistulam ad clarissimum uirum dominum Petrum Burckardum Artium et Medicinae doctorem ordinariumque professorem continens. Haec sunt carmina, alterum ad lectorem, alterum ad discipulum Danielem Mauchium Vlmanum:

     AD LECTOREM HEXASTICHON 
Plinius historiam scripsit, quae continet orbem
      Et rerum species, quas elementa ferunt.
Huic natura parens aeternum debet honorem,
      Aemula quem nescit uincere posteritas.
Ad res tam miras aperit praefatio limen,
     Caesaris exponit quae benefacta Titi. 
                   Dii bene uortant.  
                                *
              PHILOMVSVS DANIELI
              Маuchio discipulo sui Ingenuo  
Quae tuus excripsit calamus, studiose Daniel,
     Nuper in Vlmano grammata docta lare,
Aeratis excusa typis, subellia pascunt
      Gymnasii, reparant Bauaricasque scholas.
Plinius usque tibi placeat, miracula rerum
      Quo duce cognosces scitaque magna Sophon.
Sumat in amplexum quiuis et pronus adoret
       Plinion, ingenii quem monumenta beant.  
       Ingolstadii, apud M. Andream Lutium
      Berckhameñ, excussum М. D. XXII.


    Primum carmen non difficile intellectu est, nam argumentum est de Plinio eiusque opere magno, cuius praefationem Philomusus ad lectorem prodit quasi limen siue aditum ad miracula et prodigia rerum naturae. 

    Alterum autem interprete acutiore eget, nam ante omnia necesse est discere quis sit discipulus ille Philomusi ingenuus, nomine Daniel Mauchius, cui magister magnopere commendat (rem miram!) Plinium amplectari. Postquam multum quaesiui, epistulam quandam inueni Erasmi ad iuuenem Danielem Mauchium, optimam spem, tribus annis post scriptam huius epigrammatis eamque in opere optimo a professore Allen conscripto collectam, ubi Danielis annus natalis (id est, 1504) aliaeque notitiae praebentur. Discipulus ergo Daniel duodeuiginti annos natus erat, quando Iacobus Locher carmen de Plinio Maiore dedicauit. Plura de hoc dicsipulo optimo, qui opuscula, ut uidetur, iuuenalia scripserit et in lucem dederit, quaerenda mihi sunt. 

     Ceterum etiam non bene capiebam quid sibi uellet uersum sextum, praesertim locutionem q.e. "scita magna Sophon". Quid sit "Sophon" me ipsam interrogabam. Num ad "Plinion Sophon (Σοφόν)" refert? Dubito, nam sensus ad sententiam non quadrat. Sin autem "scita" sibi uolunt "placita, dogmata, decreta" atque in Taciti Annalibus locutio q.e. "sapientium placitis" inuenitur, licetne intelligere "scita magna Sophōn (Σοφῶν)"? Conuenit quidem cum sensu carminis et cum rebus metricis. Sed cur "Plinion" potius quam "Plinium", ut poeta Philomusus in uersu quinto memorauit? Metrica causa denuo esse uidetur. Nihilominus locum scriptum a Gilberto Dahan memoratum offendi, ubi mentio fit unius septem philosophorum siue sapientium, cui nomen est Plinion, qui autem in notula in calce paginae posita ad Chilonem Spartiacum potius referri dicitur:


      Hic locus contineri dicitur in Papiae opere Elementarium doctrinae rudimentum inscripto, saeculo undecimo scripto. Sed hic quaesiui et nihil repperi. Attentius quaerere pergam. 

      Vtcumque est, spatium temporis iucundum triui res scholasticas quaerens indeque de eis scribens et, quod demonstrandum erat, propter academiam licet nonnumquam aliquid discere.


10.16.2016

Angiportum perangustum


     Nudius tertius frater, qui alio in oppido Baetico procul a me habitat, imaginem quam in parte sinistra inspicere potestis, lectores candidi, ad me per telephonum gestabile nuntiolo electronico misit, captam dum ipse ambulabat, utpote qui nomine viae viso statim mei recordatus sit.

   Sine coloribus vel potius luminibus et umbris descripta imago mihi admodum placuit non tantum quod videlicet testimonium amoris fraterni est verum sincerumque, sed etiam quod semper delectata sum imaginibus ope lucis expressis eis quae ex prima fronte visum fallunt.

   Nam ubi primum imaginem spectavi, eam inversum positam esse putavi necnon eius prospectum falsum esse, nam pars clarior imaginis quasi caelum esse videbatur, pars obscurior quasi terram sive mare. In loco autem medio lineae parallelae et tranversae secare videbantur horizontem.

    Deinde fenestram externam sive potius maeonium labyrinthi a transeuntibus foris intuitum esse existimavi, ubi pars obscurior tamquam tectulum pensile videbatur.

   Sed cum tabellam in muro fixam nomine meo scripto habentem statim inspexi, imaginem rectam esse animadverti eamque erectam et ad perpendiculum directam. Placuit imago hujus angiporti perangusti, placuit multum, quia extemplo me ipsam vidi ad vivum repraesentatam.
   
    Frater quidem artifex est describendi ope luminum umbrarumque.
     

10.07.2016

De paginis nouis Latinos sermones tradentibus


   Mensem Septembrem abiisse dicere non possum, sed potius fugisse, quod currendi genus concitatissimum est. Dies et horae quidem fugiunt et nihil decursum temporis frenare uidetur. October enim aduenit et cum eo tempus autumnum et nouus cursus academicus, noua autem uix sunt, immo omnia similia pergere uidentur annorum superiorum et id quod triste est, nempe plura noua fieri extra muros quam intra muros academicos.  
      Paginae quidem nouae in rete omnium gentium apparuerunt, quae Latinitatem gliscere atque uigere monstrant, nam fautores linguae Latinae non tantum scribere, uerum etiam sermones tradere audent qui uulgo "podcast" dicuntur. Etiam imagines spectare possumus dum sententias Latinas auscultamus. Hodie autem ad nuntios illos Latinos siue  hebdomadales siue menstruos non refero per undas radiophonicas uulgatos, sicut illos Finnicos aut Bremenses, neque etiam ad praelectiones illas similes Valahfridi Stroh, in formam "podcast" dictam redditas, sed potius de sermonibus loquor, quos de rebus academicis et scholasticis et cottidianis ex tempore proferunt magistri et professores linguae Latinae.
        Vt exemplum unum et alterum afferam, prima pagina, quae hoc anno tradita est sermones Latinos ex tempore habens, ex Orbe Nouo aduenit mense Iunio nata, cui index est "Quomodo dicitur? Podcast" (QDP). A tribus amicis facta, Augusto scilicet et Iasone et Iusto, primo in sermone de origine eorum nominum – id est  "quomodo nomina Anglica acceperint et cur nomina Latina sumpserint" – facetissime narrant:

Preme hic

  Altera pagina eaque iucundissima auditu, utpote cuius auctor uoce loquatur pulchra et bene modulata, ab Italo magistro facta est mense Septembri nata. Hac in pagina "Sermones raedarii" inscripta orator nomine Alexander Veronensis auditoribus auditricibusque res cotidianas ex tempore narrat, dum raeda uehitur Lyceum petens. Primo colloquio Alexander patefacit qua de causa sermones suos siue "podcasta", ut ipse dictitat, "raedarii" uocet, quisnam sit et quibus de rebus sermocinaturus sit. Sermones octo iam editi sunt, quos plures secuturos esse speramus:


Preme hic

   Denique pagina tertia, quam his diebus repperi recens quoque natam, "Latinitium" nuncupatur. Cuius auctor Suetus est, nomine Daniel Pettersson, "linguarum studiossissumus, in universitate Stockholmiensi in Suetia in litteras Latinas inquirit et docet", qui paginam Latine et Anglice scripta nautis retis uniuersalis diuersa offert, commentarii scilicet et sermones et pelliculas lepide factas atque optime enuntiatas, etiamsi fortasse non sint pro re nata atque ex tempore prolatae sicut illae priores. In angulo paginae, ubi ipse patefacit "quid praebeat" et "cui rei credat", sententiam inueni quandam, quae ex prima fronte perspicua atque euidens uideri potest lectoribus, immo necessarium est eam uocitare et clamare et ante oculos omnium cultum et litteras Latinas profitentes ponere, maxime in Vniuersitatibus Studiorum, id est "LINGUA LATINA EST LINGUA":


Preme hic ut plura discere





     Paginae haec omnes, ut apparet, a uocibus lepidis uirilibus traditae sunt eaeque ab hominibus Orbis Veteris et Noui, nempe ex America septentrionali atque ex Italia et Suetia et Finnia et Germania. Sed quid agunt Hispani? Num exstant apud nos audaces Latine loquentes, qui per rete uniuersale uoces suas tradant siue ex tempore fictas siue domo allatas (ut uerbis Ciceronianis dicam), etiamsi haec plerumque frigidae uideantur?
       Exstat uidelicet uox Hispana saltem una et propinqua atque etiam masculina, etiamsi hoc anno paululum sileat. Num exstant aliae mihi ignotae? Vtinam plures uoces Latinae in dies surgant dignae auditu, inter quas aliqua uox feminina memoriae arte factae mandare sermones Latinos audeat eosque instrumenti excipere possimus per rete uniuersale. Procul dubio hoc eueniet serius aut citius.