4.26.2009

De nouissimis itineribus (III): oleum et sal Vrsonis

[ATHENAZE :: ERASMVS: Oleum et salem oportet emere- Sale et oleo perunctus adiuuabitur]


Veneris dies XVII:
Iter ad conuentum Vrsonensem amoenissimum fecimus autocineto Ludouici. Latine loqui perrecti sumus per duas horas, duo uiri sessi in prioribus sedibus, tres feminae in posterioribus, quamuis Theodericus quodam in temporis spatio sedes mutare uoluerit. Per iocum ei dicebam in Hispania moris esse mulieres itinera facere autocineto sessas post uiros eique retuli illa salsa uerba a Ludouico Holbergio scripta suo in libro "Iter subterraneum" nuncupato quem superiore aestate legi: "O terque quaterque beatam Europam nostram..., ubi sexus sequior nomini respondet!".

Tandem Vrsonem, uicum oleo suo notissimum, uenimus circa secundam horam postmeridianam. Quadam in platea (ubi illam imaginem photographicam "maenianorum uernantium" cepi) conuenimus Antonium González Amador, optimum conuentus instructorem uirum diligentiorem facetissimumque simul atque comissimum. Comitatus erat nonnullis magistris quos pergratum mihi fuit primum nouisse coram quippe qui tantum per Rete omnium gentium noti essent: Iohannes Vi(ncentius), noster somium dux Hermes Interretialis, Germanus González, auctor institutionis cursus "Sequere me" nuncupati, Antonius Cantudo, moderator gregis scaenici SKS Theatrum, Saluator Muñóz, qui inter alia "Cingulum Hippolytae" induit et "Scripta antiqua" nobis ostendit.

Ad prandium inuitati fuimus et omnia iucundissima: sales plurimi atque etiam cachinni maximi.

Circa horam quintam postmeridianam V Itinera "Cultura Clásica.com" incohata sunt. Quomodo omnia quae uidi et audiui et sensi, excerptare possim?

Nonnullos abhinc dies cuidam amico fassa sum per litteras electronicas haec itinera mihi esse maioris ponderis ad proelia Latina suscipienda animo alacriore, propterea quod aura noua uesci necesse esset mihi, solae Latinae gladiatrici nostra in Vniuersitate, atque etiam inspicere de quo magistri Lycaei cogitarent erga methodos actiuas a quibus abhorrent aliqui sodales.

Illic nonnulli Latinitatem uiuam colentes et fautores methodi Orbergianae conuenturi sunt eaque de causa hos homines nouisse mihi fuit uel optimum inter omnia.

Tandem enim Ansgarium Legionensem noui, doctum, Orbergianae methodi peritum, disertum comissimumque hominem, qui mihi donauit (gratias plurimas) discum compactum, ut sic dicam, pulcherrimis imaginum exhibitionibus de urbe Legione.

Iarcium quoque Gaditanum noui uesperi illo "magico" signato "fictilibus uestigiis", uirum aura humaniore sermoneque Latino suauiore praeditum quam non uidi umquam, qui etiam mihi donauit (gratias mille) utilissimum Lexicon Totius Latinitatis in duobus CDis.

Cum quodam iuueni Vallisoletano, Latine loquente, collocuta fui: ei nomen est Rodericus. Quam iucundissimum fuit eum cum Iarcio audire Latine loqui cum autocineto nos uehebat Lucianus Tesón ad fabulam Aristophaneam uidendam c.n. "Ecclesiazusae".

Etiam mihi libuit uidere antiquos sodales Vniuersitatis, impraesentiarum magistros Lycaei, Carmen Ramos, Guadalupa Marín et Augustinus Montañés. Amicae autem illi magistrae Baeticae, solae feminae quacum commercium Latinarum epistularum habeo, salutem dicere coram nequiui, tantum per telephonum, quia fessa erat iamque suo in deuersorio acquiescebat aliter atque ego noctiuagior.

Noctu enim cena colloquiaque amoenissima fuerunt cum Ansgario Legionensi, cum Aemilio Canales (qui plurima mihi narrauit de professore Orbergio eiusque libris, de Aloisio Miraglia et de methodo ATHENAZE et quem gratulata sum de suis optimis imaginibus cottidianis Lycaeorum una cum uerbis Graecis et Latinis et aliis linguis peregrinis), cum Saluatore Bernet Concensi, Roderico Pintiano, Iarcio Gaditano...

Post coenam quandam ad popinam c.n. Nunc est bibendum adiuimus Antonius Agamador, Iohannes Vi(ncentius) eorumque uxores, Aemilius Canales, Augustinus Montañés et plures amici. Quam uerum est illud dictum "post mirum uirum mira femina".

Primus dies horum Itinerum Vrsonensium optime actus fuit atque omnia sale oleoque plena.

4.25.2009

De nouissimis itineribus (II): sale concoctio

[Iouis dies XVI noctu]

Prima parte XX Itinerum Philologiae Classicae Gaditanorum finita (altera mense Octobri uel Nouembri erit), noctu quandam ad notam cauponam oppidanam deuersi sumus nonnullli sodales non solum ad oratores inuitandos, sed praecipue ad Linguam latinam exercendam una cum tam perillustri collocutore. Haec mihi fuit (confitendum est, amici) prima concoenatio Latina eaque inter optimos Latine loquentes! Au, fortunata Alexandra! In mensa sessi fuerunt Theodericus Sacré eiusque uxor Ingrida, Iosephus Maria Maestre, Ludouicus Charlo, Ioachimus Pascual, Eduardus Pinarius et ego ipsa.

De plurimis rebus collocuti sumus: de Latinitate "uiua" uel "actiua" (ego iocabar his de pittaciis quae ualde mihi displicent: "De Latinitate simpliciter Latineque loquamur, amici, pittacia adponamus aliis Latinitatibus!"), grauibus de quaestionibus Philologicis (ex. gr. disputatio habita fuit de littera uel nota adspirationis H eiusque enuntiatione in lingua Latina iuxta illud Catullianum carmen "Ad Arrium").

Mihi denuo occasio fuit percontandi Ioachimum de "Circulo Latino Gaditano", quippe quae existimarem illi usum Linguae Latinae maximi momenti iam non esse et, quamquam mihi respondit leue risu "fortasse sequenti in anno academico...", hoc tamen in dubio est mihi.

Sessa fui inter Eduardum et Ingridam. Quam optima femina! Magistra Lycaei est, sed discipulos, proh dolor, Latine non docet, quamuis optime loquatur. Collocutae sumus Latine de plurimis rebus, de Louanio, de Africa (una eius liberorum linguis Africanis studet), de libris Orbergianis quos euoluere dicebam in Vniuersitate. Mirata erat utpote quae illos libros ad pueros exspectare existimabat, sed methodus Orbergiana, mea quidem sententia, non tantum ad pueros exspectat, sed maxime ad omnes homines qui pedetemptim in intima secreta Latinitatis ingredi optant, tum discendo pro se ipsis, tum coram magistris. Ceterum, Ingridae ualde placent cantica et saltationes Baeticae ("flamenco" Hispanice). Illam docere saltationes Baeticas, uel potius Hispalenses promisi, si Vrsone nobis occasio data esset.

Vultisne scire quid cenauerimus? "Sparus aurata" sale cocta! Egregiis conuiuiis conata sum explanare quomodo se haberet haec ars antiquissima coquendi sale esca uel saluberrima. Ecce plura de hac methodo coquendi:

Nam hoc concoctionis genus piscibus uel optimum est, propterea quod escarum nutritium uim seruat pisciumque saporem acuit. Si hac methodo utimur ad coquinandum, pisces neque oleo neque condimentis neque liquidis ullis egunt, tantum necessarii sunt pisces nuper capti qui abunde induti sint sale marino tamquam amicto siue chlamyde, antequam allati sint in furnum.

"Sal enim -ut dicam modo Gomesiano- quem non habet in calore suo inclusum tam caelestem quam terrestrem ignem hunc quo utimur, ut neque insulse dicamus?:


Nam sal calore praeditus est, qui ad percoquendum cruda eaque concoctioni atque uentriculo aptanda habetur necessarius. Nam quamuis stomachus a cruditate abhorreat ac nisi coctis igne carnibus minime uescamur, facit tamen ignea uis salis ut quas ipse carnes piscesue inferserit, sine igne quidem et a cruditate asserat et calore suo percoquat et uentriculo etiam consentanea reddat. Ipsa quippe salsa paruo uel minimo calore externo indigere ad coquendum, Graeco prouerbio ostenditur: τάριχος ὀπτὸς εὐθύς, ἂν ἲδη τὸ πῦρ, id est, "salsamentum uel igne uiso coctum" censeri."


Cena producta est in serum noctis, quamquam crastino in die iter Vrsonense nobis faciendum erat!

4.24.2009

De nouissimis itineribus (I): sales Gaditani



[Theodericus Sacré orationem habet quodam in conclaui Facultatis Philosophicae
et Litterariae Gaditanae. Apud eum Iosephus Maria Maestre attente audit]

Tandem meum in scriptorium ascendere potui et placide sessa nonnulla exarare post dies magnopere negotiosos. Adhuc Vrsonis florum aroma eius angulos perfundit!

Quid breuiter dicam de superioribus hebdomadibus, propterea quod a die in quo de "Septimana Salsa" commentarium scripsi usque ad diem hodiernum plurima acciderint? Breuia dicere difficilius est, quamuis omnia compendiare possent uno uerbo: laetor.

Sed mihi incipiendum est ex initio. [Lunae et Martis dies XIII et XIV]


Primum scholae Plinianae coram alumnis optimae fuerunt: si hoc legis, amice Caesar, scito optima photographema tua de titulo Salmanticensis Vniuersitatis a me monstrata fuisse.

Nunc scholae Plinianae per Rete omnium gentium ministrandae sunt.

Vtinam nostri Iosephi Mariae Maestre consilium Latinae linguae docendae methodo uiua actiuaque nostra in terra Baetica non solum coram optimis magistris, sed etiam per Interrete bene uertat! Mihi placeret adiutricem operam praestare et participem esse illius incepti et experientam in docentia Virtuali offerre!

Mercurii et Iouis diebus XV et XVI, prima pars XX Itinerum Gaditanorum Philologiae Classicae acta fuit. Quamquam mane Mercurii die professoribus Ludouico Gil et Iohanni Lorenzo salutem dicere potui, familiarum tamen rerum causa tantum mihi uespertinas Iouis diei orationes audire fieri potest: illa sodalis Enmanuelis Díaz Hispanice habita de carminibus antiquis et modernis quae de poetarum deploratione uolucrum mortis causa agebantur. Poemata lecta fuerunt Homeri, Martialis, Catulli, Ovidii, Statii, Alcuini de York, Pontani,... Inter omnia praeterire nolim illud principium salsissimum carminis quod "Sturni Tumulus" inscribitur, a Iohanne C. Calvete de Estrella (ca. 1510-1593) compositum:


Sturne, decus uolucrum, domini iucunda uoluptas
Sturne, sales uatis deliciaeque tui;
Nunc dolor et lachrimae (o semper crudelia fata!),
Nunc desiderii cura dolenda mei.
[...]

Postea locutus est Theodericus Sacré, qui ita perelegantem orationem Latine habuit "De colloquiis Erasmianis et Viuicis", ut omnibus incitauerit ad legendum colloquia Erasmiana. Haec destinata erant, si bene intellexi, non pueris, sed adultis et non tantum ad eos Latiniores uertendos, sed meliores, aduersus Viuem cuius colloquia uere ad pueros exspectant. Varia sunt similia inter Erasmum et Viuem, qui morem Erasmianum ex. gr. incipiendi ioco ante seria imitat. Ecce unum exemplum Erasmianum et alterum Viuicum:

1) ERASMVS: Percontandi forma in primo congressu:

Georgius: Valesne?
Livinus: Contemplare vultum!
Georgius: Quin magis lotium iubes? An me putas medicum? Non rogo quid valeas, nam facies ipsa loquitur te belle valere, sed quomodo tibi placeas.
Livinus: Corpus quidem belle habet, aed animo male est.
Georgius: At non valet qui ista parte laborat
.

2) VIVES: Refectio scholastica:

Magister: Sed quid agit Vives noster?
Nepotulus: Dicunt eum agere athletam, non tamen athletice.
Magister: Quid isthuc rei est? [scil. "Non intelligo"]
Nepotulus: Quia luctatur semper, sed parum fortiter.
Magister: Cum quo?
Nepotulus: Cum suo morbo articulari (ed. M.P.García Ruiz, 2005, p. 158)

Oratione absoluta, Iosephus Maria Magister rogauit quis nostrum nonnullam quaestionem Theoderico haberet, et ad me inexspectantem uertens dixit: "Sandra! Visne aliquid interrogare uel dicere? "Au, terra mihi dehiscat!", cogitaui. Latine balbutiui et aliquid mea ex ore exiuit. Alii sodales quoque Latine collocuti fuerunt Eduardusque Pinarius hoc de "scriptorio" mentionem fecit quod uisitare commendauit. "Aliquando uidi", Theodericus respondit subridens.


4.19.2009

Maeniana uernantia

[Maenianum modernum Vrsonense]

Iam domi sum. Dum interim aliquantulum acquiescam et reuocetur calamus, mei scriptorii maeniana floribus uernantibus ex colonia Vrsone allatis ornabo, quorum aromate omnes anguli perfundantur.

[Cauaedium siue atriolum testudinatum cuiusdam deuersorii Vrsonensis]


4.12.2009

Septimana Salsa


Finita est Septimana Sancta uel Hebdomas Maior, id est, dies feriati quibus Christiani commemorant Passionem, Mortem et Resurrectionem Domini Iesu Christi. Quamquam hae feriae plerisque sensum habent religiosum, mihi potius quieti sunt pariter ac feriae Nataliciae. Maritus tamen ualde delectatur nostris processionibus siue pompis religiosis oppidanis, maxime concentibus ad gressum processionum compositis et canticis religiosis quibus nomen Hispanicum est "saetas" ex uocabulo Latino "sagittae" ortum, quae mea in terra Baetica celeberrima sunt.


Quidam amicus qui in Hispania Citeriore uersatur, magnopere miratur de processionibus Baeticis. Ille enim dicit (eique adsentior), quamquam sibi processiones reuerendae essent atque anthropologice caeremoniae ualde nostrae sint, quodammodo pulchrae, in quibus multi spiritus suos expandunt leniuntque, paululum stupefactum esse in legendo iam tribus processionibus me adfuisse in uno eodemque die, quia in eius uico tantum una solaque pompa exeat tota in Septimana Sancta. "Alii autem stupefierent -salsissime inquit- ob nostram curam pro Latinitate uiua...!"

Quodcumque est, mihi Septimana, nisi Sancta, saltem Salsa fuit. Acquieui et legi et cum liberis lusi et familia fructa sum et per oppidum ambulaui et per Interrete nauigaui ...

Et nauigando nouum Latinitatis uiuae amicum inueni, cui sunt pulcherrimae Litterae Latinae ad res antiquas et modernas Latine exprimendas. Qui humanista Europaeus, cui nomen est Vuius Fonticola, in Schola a me quaesiuit de canticis Latinis uenalibus puerisque aptis, quoniam filia tres annos nata sibi est, quam linguam Latinam docere uelit quemadmodum ille "Vir cum pluteo pleno" atque ego ipsa.

Hac in domo editoria c.n. “Bolchazy-Carducci” Latina cantica infantibus idonea, nondum a me audita, emere fieri potest:




Carmina popularia
- Latine cantemus - O Abies





Etiam hic liber uidetur amplecti plurima et uaria cantica Latina, sed haud audibilia: Caelestis Eichenseer: Latinitas Viva. Liber cantualis, 1986.

Ceterum Gundisaluus me certiorem fecit de quodam poemate a Iulio Caesare Scaligero scripto, quod SAL inscribitur et de quo fortasse alias commentarium faciam:

Quod molle ac liquidum timuit temeraria puppis,
Nunc durum et rigida mole carina uehit.

Rodo mihi lapides atque horrida tergora ferri.

At carnes seruo et piscibus abstineo.

Quam pulchra et concinnata poemata meum diuinum candidumque condimentum semper inspirauit, heri et hodie! Legite quoque hoc Carmen Sali a Paulo Neruda optime conditum:

Hunc salem
salini
ego uidi in *salis desertis.
Bene scio
me non creditum iri,
sed canit,
canit sal, cutis
salis desertorum,
canit
uoce quam suffocat
terra [...].

[*Salis deserta Chiliensia "Atacama"]


Etiam Martinus Zythophilus, optimus poeta, in Schola aliud salsissimum carmen mihi donauit, quod eius pace meo in scriptorio condere cupio:

MARTINVS SANDRAE SALVTEM PASCHALEM

Haec tibi, Sandra, ferant paschalia tempora pacem
et faueat donans otia laeta Deus.

VALE

Gratias plurimas, Martine. Haec paschalia tempora pacem et otia laeta mihi tulerunt, sed cras... reditus ad labores academicos:

-Lunae die Plinianas scholas incipiemus, in quibus incumbemus in studium operis et traditionis illius auctoris qui scripsit "iam omnia attingenda quae Graeci *τὰς ἐγκυκλοπαιδείας uocant, et tamen ignota aut incerta ingeniis facta".

[Plinii Historia Naturalis, Parme: Andrea Portilia 1481]

[Plinii Historia Naturalis, Venise : J. et B. Bubei, 1507]

[Plinii Historia Naturalis, Compluti 1524]


[Plinii Historia Naturalis, Harvard University Press: The Loeb Classical Library 1979]

[*Probus discipulus Caesar optimum photographema fecit.
Titulus ca. annum 1525º incisus est in Salmanticensis Vniuersitatis fronte].



-Mercurii et Iouis diebus XX Itinera Philologiae Classicae Gaditana, professori Ludouico Charlo dicata, celebrabuntur (Prof. Ludouicus Gil, Prof. Iohannes Lorenzo, Prof. Ioachimus Navarro, Prof. Enmanuel Díaz et Prof. Theodericus Sacré orationes habebunt de Sophocle, de Caesare, de Cornelio Gallo, de auium carminibus necnon de Viuis et Erasmi colloquiis),

-et tandem per hebdomadis finem V Itinera "CulturaClasica.com" Vrsonensia facta erunt ad quae adire spero, nulla re impediente.

4.06.2009

Miles "Magistrix"

Ver tandem meum in scriptorium uenit et, quamuis adhuc melancholia mecum iter faciat, haec tamen deminuitur magis magisque in dies (gratias plurimas ago omnibus amicis me curantibus!). Quales fuerint hebdomades superiores, uerbis appositis exprimere difficilius est, sed breuiter aliquid explanare conabor si quis sit qui meas insulsas nugas adhuc legat.

Vsque ad diem 3 praesentis mensis Aprilis nobis tempus datum fuit ad libellum memorialem absoluendum de nostro nouo Gradu Philologiae Classicae Gaditano. Qui Gradus, si ab AGAE et ANECA probatus sit, anno academico 2010-11 incipiendus erit, dis superis uolentibus et discipulis exstantibus.

Hebdomade exeunte libellus memorialis, qui inter alia proposita et defensionem et rationem studiorum nostrorum complectebatur, optime absolutus est ideoque hodie mentionem omnium participum "commissionis technicae Philologiae Classicae" facere uolo, quia "proelium" longum arduumque fuit: Raphael Gallé Cejudo, praeses commissionis et professor linguae Graecae, Viola Pérez Custodio et Enmanuel Díaz Gito, professores linguae Latinae, Thomas Silva Sánchez, professor linguae Graecae, noster optimus discipulus Iohannes Sánchez Lucena et ego ipsa, coordinatrix praesentis Gradus Philologiae Classicae Gaditanae et "magistrix" linguae Latinae.

Dixistine uocabulum "magistrix", Alexandra? Ita. Quare sic? Quia impraesentiarum nonnulli sic me dicunt neque excrucior. Quodam enim die, ubi nonnulla mutari et Latine scribere loquique decreui, sessa meo in scriptorio academico mihi ipsa dixi: Age, Alexandra! Si nobis moriendum est, in proelio potius quam in fuga mortem oppetamus! Qua de causa quoddam iter incepi sola uiatrix per Rete omnium gentium, quaerens responsa atque etiam alios uiatores qui de lingua Latina certarent Latino gladio. Et non solum eos optimos inueni, sed etiam simul repperi mori necesse non esse, sed omnia mutari posse, nihil intereunte.

Hodie enim, nostro nouo curriculo Philologiae Classicae optime absoluto, nescio utrum qui Latinitatem uiuam colamus, uictoriam potiamur an non, sed pro certo scio unum saltem proelium potitum esse et, dum bellum susciperem, me factam esse militem "magistricem", nomen mihi datum a quibusdam commilitonibus, cum uiderent me certare matrem profestricemque docentem et discentem simul.

Sed de proeliis "magistricis" plura alias.

Nunc tempus est inducendi tum primam rem Latinam meo ab optimo milite tirone Iohanni Carolo Jiménez gestam:

tum nouum Circulum Latinum Legionensem a duce Ansgario moderatum una cum permiris feminis militibus, qui quoque inuitamentum hoc nobis facit: Veni mecum, sequere me!, simul atque a se ipse quaerit: "Quid noui, Ansgari?".

En quoque alii sodales itineris per Rete inuenti: quidam Americanus Ciceronianus, quem noui per nostrum ciceronianum Gundisaluum, quidam Scriba Latinus qui in Italia pulchram Populum Albam satam habet, et Hispanus Quintus qui de rebus hodiernis cogitat dominus ipsius.

Gliscat Latinitas!

[Etiam uidete has imagines Mostellariae in Ludis Saguntinis actae mense Aprili]



Macte!